genelde hayata psikolojik dar çerçevelerden bakarak yaşıyoruz, ondardır manzarasızlığımız böyle oluncada içimizde hepbir sıkıntı oluyor her zaman birşeylerin eksikliğini hissediyoruz birde bu durumdan hep başkalarını sorumlu tutuyoruz oysa hayat o kadar güzelki birçok şeyi kaçırıyoruz göremiyoruz farkedemiyoruz çünkü çerçevemiz dar, farklı birçok yola giden kapılarda kilitli hemde içeriden, elimizde bir meşale tutsak karanlıkta yolumuzu bell bir zamana kadar aydınlatır önümüzü görürüz eğer içimizde bir meşale yakabilirsek o gözle görülmeyen fakat içimizde hissettiğimiz ateşiyle görmediğimiz zamanlarıda aydınlatabiliriz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder